Esperanto – językowy znak pokoju

Sto trzydzieści lat temu Ludwik Zamenhof opublikował pierwszy podręcznik, stworzonego przez niego międzynarodowego języka. Rok 2017 to również setna, obchodzona pod auspicjami UNESCO, rocznica śmierci Zamenhofa. Zainicjowane przez niego esperanto – język równościowy i sprawiedliwie dostępny, po latach tłamszenia powraca do łask. Ludwik Zamenhof urodził się i zmarł za ziemiach polskich, pod zaborem rosyjskim. Był… Czytaj dalej Esperanto – językowy znak pokoju

Serbsko – chorwacki. W bałkańskim językowym kotle

Koszmar wojny wiąże się ze stratą – kraju, miasta, bliskich, lub po prostu prawa do normalnego życia. Stratą również można nazwać odebranie ludziom możliwości używania własnego języka, lub zaprzęgnięcie go do podżegania nacjonalistycznych konfliktów. Tak było w przypadku wojny domowej w byłej Jugosławii, często przywoływanej w kontekście obecnej tragedii miasta Aleppo. Na książki opisujące los… Czytaj dalej Serbsko – chorwacki. W bałkańskim językowym kotle

Hygge – inwazja wikingów w ciepłych skarpetkach

Hygge, czyli duński sposób na szczęście. Ten szczególny rodzaj zadowolenia z życia zyskał w ostatnim roku ogromną popularność, daleko wykraczającą poza Półwysep Jutlandzki i Skandynawię. Moda na hygge, a właściwie hygge-szaleństwo, powoli rozlewa się na pozostałe kraje w Europie i dociera również do nas. W zestawie z „brexitem” i takimi językowymi tworami jak „trumpizm”, „hygge”… Czytaj dalej Hygge – inwazja wikingów w ciepłych skarpetkach

Jesienne saudade

Słowa „jesień” i „melancholia” jak co roku mają się ku sobie, niezmiennie tworząc związek frazeologiczny. Zapewne przez częste niepogody i deszcze, lubprzez niedobór światła słonecznego. Trudno jednak o lepiej dobrane połączenie pory roku i nastroju. Jeśli natomiast chcieć zestawić ten tęskny stan ducha z miejscem na mapie, bez wątpienia najtrafniejszym połączeniem będzie Portugalia, ze swym… Czytaj dalej Jesienne saudade

Hen. Na północy, wśród Saamów

Daleko, za kołem podbiegunowym, gdzie wkrótce nastaną siarczyste mrozy i niekończące się polarne noce, żyją Saamowie – rdzenni mieszkańcy północy Europy. Nazywani są również Lapończykami, choć określenie to ma dla nich negatywny wydźwięk. Od tysięcy lat borykają się ze skrajnie trudnymi warunkami klimatycznymi, oraz próbami stłamszenia ich silnej tożsamości i języka przez władze terenów, na… Czytaj dalej Hen. Na północy, wśród Saamów

Euskera – tajemniczy język Kraju Basków

Hic sunt leones, „tu mieszkają lwy”. Tak starożytni Rzymianie nazywali terytoria niebezpieczne i słabo zbadane. Dla wielu, jest to trafne określenie dla Kraju Basków. Mało znanej części Hiszpanii, położonej na północ od najczęściej odwiedzanych kurortów. Nierzadko również wiązanej jedynie z zamachami ETA. Warto jednak zdobyć się na większą ciekawość i skierować swoje kroki w kierunku… Czytaj dalej Euskera – tajemniczy język Kraju Basków

Manx – odrodzenie języka małej wyspy

Man – niewielka wyspa na Morzu Irlandzkim, leżąca pomiędzy Wielką Brytanią a Irlandią. Na tym skrawku ziemi, o powierzchni niewiele większej od Warszawy  i populacji zbliżonej do tej Nowego Sącza zachodzi jeden z najciekawszych procesów rewitalizacji języka. Ostatnim rdzennym mówcą języka manx był prosty rybak. Ned Maddrell zmarł w 1974 roku, na trzy lata przed… Czytaj dalej Manx – odrodzenie języka małej wyspy

Língua portuguesa

Zakończony w ubiegłą niedzielę turniej Euro 2016 z bijącym sercem śledziło tysiące kibiców, również tych, spośród ponad 1,2  Francuzów o portugalskich korzeniach. Wielu z nich swoje emocje ulokowało po środku boiska, ponieważ dla nich Francja i Portugalia stanowią dwie ojczyzny. Portugalczycy to jedna z najliczniejszych mniejszości narodowych zamieszkałych nad Sekwaną i Loarą. Ze względu podobieństwo… Czytaj dalej Língua portuguesa

Fado polaco

Szeleszczący i lekko ostry w brzmieniu – portugalski, przy pierwszym spotkaniu może przypominać nieznany język słowiański, tymczasem wywodzi się z odległych Porto, Faro czy Lizbony. Podobieństwo dźwiękowe w dużej mierze wynika z nagromadzenia głoski „sz”, jako którą wymawia się każde „s” występujące w końcówkach wyrazów, jak również „ch” (np. cha – herbata) oraz „x” (np.… Czytaj dalej Fado polaco

O wilku mowa

Dzikość serca i mądrość, a zarazem strach i groza. Spośród wszystkich zwierząt, chyba tylko wilk wywołuje w ludziach tak skrajne emocje, od przerażenia po fascynację. W przypowieściach i mądrościach ludowych wielu narodów przypisuje mu się rolę czarnego charakteru. Nie kto inny przecież czyhał na Czerwonego Kapturka i chciał zdmuchnąć chatkę Świnkom Trzem. Jednakże, jak twierdzi… Czytaj dalej O wilku mowa